Ākīrṇnṇa-kīrtti-puñjasya rājñaś śrīśānavarmmaṇaḥ naptā śrīharṣavarmmāsa labdha-siṅhāsanaḥ kramāt· . nr̥tta-tūryyādi-saṁpannāṁ śivikāṁ ratna-bhūṣitāṁ sa sātapatrāṁ prahinoc chrīmadamrātakeśvare . paścāc ca śāmbhavaṁ kośaṁ vaddha-prakaraṇair yyutam· sa śrīdhāreśvare dadyān nāṭya-gītādi-saṅkulam· .

Ākīrṇnṇa-kīrtti Ākīrṇṇakīrtti Ākirṇṇākirtti śrīharṣavarmmāsa śrīhar̥savarmmāsīl śrīhar̥savarmmās siṅhāsanaḥ siṅhāsanaḥ siṁhāsanaḥ tūryyādi tūryyādi tr̥̄yyādi ratna-bhūṣitāṁ ratna-bhūṣitām ratnādir̥ṣitāṁ chrīmadamrātakeśvare chrīmadāmratakeśvare chrīmad mrātakeśvare śāmbhavaṁ kośaṁ śāmbhavakośaṁ śāmbhavakośaṁ vaddha vaddha varū yyutam· yyutam yyatam śrīdhāreśvare śrīśāneśvare śrīdhāreśvare saṅkulam· saṅkulaṁ saṅkalam

Śrī Harṣavarman, petit-fils du roi, Śrī Īśānavaman, qui avait épandu la masse de sa gloire, a obtenu par succession régulière le trône aux lions.

Il a procuré au fortuné Āmratakeśvara une litière ornée de joyaux, avec un parasol, des danseurs et des instruments de musique.

Et ensuite, il a donné à Śrī Īśāneśvara un kośa (ici, semble-t-il "trésor" et non "gaine"), comprenant des compositions poétiques, ainsi que des chants, etc.

Edited by George Cœdès (125-131) with a French translation, re-edited in Thai by Phraya Srivisanvacha (9). Re-edited here by Gerdi Gerschheimer and Kunthea Chhom.

125-131 9 231-232